|
ถึง คุณ monikazerko,
ความเห็นส่วนตัวจากการอ่านหนังสือทางศาสนาพุทธมามากนะค่ะ คุณจะท้อใจไม่แปลกหรอกค่ะ เมื่อฉันไม่ทราบเรื่องราวของคุณโดยตรง ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณทำอะไรที่ผ่านมาไม่ผิดจริงๆ ก็แปลว่าที่คุณท้อใจเพราะคนรอบข้างไม่เข้าใจ นั่นเพราะคุณกำลังเจอบททดสอบของ "มาร" เข้าแล้วค่ะ พวกมารจะมีบททดสอบใดๆก็ตามเข้ามาตลอดชีวิตของมนุษย์ อย่าว่าแต่มนุษย์เลย แม้แต่เทพ และพรหมยังแพ้มารได้หากว่ารู้เท่าทันเขาไม่ทัน มีแต่พระอรหันต์และพระพุทธเจ้าที่มารตอแยไม่ไหวแล้ว พวกท่านเลยเข้านิพพานได้ มารเขามีหน้าที่ที่จะทำทุกวิถีทางให้มนุษย์เราเบื่อกับการทำความดี ทำให้ใจไม่นิ่ง ทำให้เห็นแต่ว่าพระทำตัวไม่ดีไม่น่าเคารพ จริงๆพระที่ทำตัวไม่ดี ไม่น่าเคารพ พระพุทธเจ้าก็ไม่ให้เคารพอยู่แล้ว ให้เราทำบุญกับพระที่ทำตัวดี (แม้ในเบื้องต้นเราอาจไม่มีญาณรู้ว่าใครดีไม่ดี) แต่ผลบุญไม่หนีหายไปจากเราอยู่แล้ว จะท้อไปทำไม ให้มารมันหัวเราะว่ามันชนะคุณเข้าแล้ว ถ้าคุณไม่ทำดีต่อ แล้วจะทำอะไรต่อค่ะ ฉันเป็นคนอยากต่อสู้กับมารค่ะ แม้ว่าจะกลัว แต่ต้องสู้และสู้ เพื่อว่าเราจะได้ไม่เสียชาติเกิดที่เกิดมาแล้วจะได้ไม่วนเวียนอยู่ในวัฏสงสารนานค่ะ หากคุณแพ้ชาตินี้ คุณก็แพ้ไปเรื่อยๆตลอดอีกกี่กัปค่ะ ใครไม่เข้าใจ เราเข้าใจการกระทำของเราดีที่สุด หากคุณถือศีล 5 สวดมนต์ แผ่เมตตา นั่งสมาธิ ไม่มีอะไรต้องท้อใจมากหรอกค่ะ เอาความท้อใจ ไปดูเป็นหลักไตรลักษณ์ได้ด้วยว่า ความท้อใจเกิดขึ้น มันมีอยู่ แล้วมันหายไปแล้ว แล้วเปลี่ยนมันเป็นพลังสู้มาร เดินตามทางที่พระพุทธเจ้าสอนแล้วก็สอนมามากมายดีกว่า ฉันเป็นคนหนึ่งที่กำลังสู้กับมารทั้งใจตนเอง กายสังขารตนเอง และมารแท้ๆ ด้วยความอยากไปนิพพานค่ะ ถ้าคนเราเก่งมากจริงป่านนี้เข้านิพพานหมดทั้งโลกแล้วค่ะ แต่หน้าที่ของมารคือ ไม่ให้คนเข้านิพพานเร็วค่ะ พวกเขาจะกดหัวมนุษย์เอาไว้ให้โง่เง่าเต่าตุ่นไปชั่วกัปชั่วกัลป์ค่ะ หวังว่าข้อความฉันจะช่วยคนได้บ้างนะค่ะ |
|