ทำบุญเสบียงสวรรค์ ครั้งที่ 31 อาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559

จี๊ดจ๊าด

สวัสดีค่ะ


จี๊ดต้องขอออกตัวก่อนเลยว่า ได้เขียนการเดินทางไปเซอร์เวย์ของ อ.เจน นั้น จี๊ดได้เขียนไว้ตั้งแต่แรกแล้ว แต่ไม่ได้นำไปลงบอร์ดค่ะ จึงต้องขออภัยที่ครั้งที่แล้ไม่ได้นำไปลงหน้าเว็บบอร์ด จี๊ดก็งานเยอะคิดว่านำไปลงในเว็บบอร์ดแล้ว แต่มีพี่คนหนึ่งมาถามจึงไปดูเมื่อมาดูอีกที อ้าวยังไม่ได้ลง ถ้างั้น รบกวนอ่านกันยาวหน่อยนะค่ะ จี๊ดแบ่งเป็น 2 ภาค คือ ภาคที่ 1 เรื่องก่อนงานทัวร์บุญ และภาคที่ 2 เรื่องหลังงานทัวร์บุญ งานนี้ยาวแน่ ๆ ดังนี้
ภาค 1 เซอร์เวย์ประมาณต้นเดือนกุภาพันธ์ 2559 (ก่อนถึงงานบุญ)

จี๊ดเล่าเรื่องที่ อ.เจน ไปเซอร์เวย์ที่จะไปทำบุญเสบียงสวรรค์ ทริปที่ 31 อาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 ปลายเดือนนี้ บุญใหญ่จัดหนักทุกบุญนะค่ะที่ อ.เจน ได้จัดสรรมาให้ได้ร่วมบุญกันค่ะ ครั้งนี้เราจะไปทกบุญกันรวม 3 วัด ซึ่งมีเรื่องราวการเดินทางบุญให้คนได้รับฟังกัน ดังนี้
วัดที่ 1
รากฐานใบเสมา วัดที่ 1 นี้เป็นวัดสุดท้ายของวันที่ อ.เจน ไปเสาะหาวัดที่เหมาะสมการทำบุญใหญ่ อ.เจน เล่าว่า ตอนนั้นมืดมากแล้วเวลาประมาณ 2 ทุ่ม เห็นจะได้โดยต้องการหาวัดให้ได้ 3 วัด แต่มืดค่ำแล้วยังหาไม่ได้จึงอธิษฐานจิตขอให้พบวัดที่มีบุญสัมพันธ์ที่จะนำพาผู้คนมาด้วยเถิด อ.เจน เคยบอกว่าตนเองนั้นเป็นดวงแห่งพระจันทร์ฤกษ์ยามดีก็ตอนดึกนี่แหละ จริงค่ะ ระหว่างนั้นคุณมิตรก็ขับรถไปถึงวัดแห่งหนึ่ง ในใจก็คิดว่าคงไม่มีพระแล้วเพราะว่าเป็นช่วงเวลาที่พระสงฆ์คนจำวัดกันหมดแล้ว แต่ไฉนเลยยังมีพระสงฆ์นั่งอยู่ภายในศาลาที่มืดมิดอย่างนั้นได้ แต่ด้วยต้องการหาวัดทำบุญนี่แหละเมื่อพบวัดแล้วเห็นพระแล้ว จึงสั่งให้น้องเก่ง วิ่งลงไปดู สักพักหนึ่งน้องเก่งก็กลับมารายงานว่า ได้แจ้งหลวงพ่อคนแล้วว่า เราจะหาวัดทำบุญครับคนเชิญไปพบ อ.เจน จึงเดินไปถึงศาลาที่คนนั่งอยู่ อ.เจน จึงแจ้งในเจตนาบุญกับหลวงพ่อไปว่า ต้องการทำบุญกับทางวัดแต่ไม่รู้ว่า ขณะนี้ทางวัดยังขาดสิ่งใดอยู่หรือไม่ ทันใดนั้นเองหลวงพ่อคนจึงพูดว่า พอดีเลยโยมอาตมากำลังนั่งคิดอยู่ว่าในวันพรุ่งนี้เป็นวันพระใหญ่จะมีชาวบ้านมาร่วมบุญกับทางวัดไม่มากก็น้อย อาตมาก็จะแจ้งแก่ชาวบ้านว่าทางวัดจะทำพิธีตัดลูกนิมิต แต่ยังไม่ฐานใบเสมาหากชาวบ้านคนใดต้องการเป็นเจ้าภาพก็ต้องรีบดำเนินการ เมื่อได้ยินดังนั้นแล้ว อ.เจน คิดเลยว่าบุญใหญ่ยิ่งนัก เพราะทางวัดสร้างโบสถ์เสร็จแล้ว ลูกนิมิตมีแล้ว ใบเสมามีแล้ว ขาดรากฐานตั้งวางใบเสมา จำนวน 8 ชุด อ.เจน จึงเรียนคนไปว่าถ้าเช่นนั้นดิฉันขอจองเองทั้งหมดไม่ต้องให้ชาวบ้านจองเลยนะค่ะ เพราะดิฉันจะนำพาผู้คนมาเป็นจำนวนมากมาร่วมถวายบุญฐานใบเสมาในครั้งนี้ ค่ะช่างเหมาะเจาะอะไรอย่างนี้หลวงพ่อคนคิดจะขอให้ชาวบ้านช่วยเหลือแต่อยู่ ๆ คณะบุญฯ นี้ก็มาช่วยเหลือในทันทีทันใด และปกติพระสงฆ์ต้องจำวัดแล้วค่ำมืดมากแล้ว แต่ด้วยคนมีความกังวลใจในเรื่องนี้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ สำหรับผู้คนในหมู่บ้าน แต่เป็นเรื่องง่าย ๆ สำหรับทัวร์บุญเสบียงสวรรค์ที่ได้ร่วมพลังบุญอันยิ่งใหญ่ให้งานบุญสำเร็จมากมาแล้วค่ะ
อิฐ หิน ปูน ทรายและค่าแรงช่างปูกระเบื้องพื้นพระอุโบสถ์ ทางวัดแจ้งว่า ซื้อกระเบื้องปูพื้นโบสถ์แล้ว แต่ยังขาด อิฐ หิน ปูน ทราย และ ค่าแรงช่างสำหรับการปูพื้นกระเบื้องหลายตารางเมตร โอ้โห ดีจริงเลยค่ะ ทุกคนก็ได้ร่วมบุญกับ อ.เจน มามากต่อมาก การปูพื้นรอบโบสถ์ด้วยปูนซีเมนต์ แต่นี่การร่วมปูพื้นกระเบื้องจากแผ่นเล็ก ๆ ให้เป็นผืนใหญ่อย่างนี้หาทำได้ยากยิ่ง ก็อย่างที่ อ.เจน กล่าวไว้แต่ต้นว่า พวกเรานั้นทำบุญที่เกี่ยวกับโบสถ์เกือบทุกอย่างแล้ว แต่เรายังไม่เคยทำบุญปูกระเบื้องพื้นโบสถ์จริงด้วยค่ะ เป็นบุญมหาศาลทั้งบุญฐานใบเสมา และบุญวัสดุอุปกรณ์ในการปูกระเบื้องอีกสุดยอดค่ะ
กระเบื้องในนรก มีเรื่องเล่า มีชายคนหนึ่งไม่ค่อยทำบุญแต่เข้าวัดทุกวัดไปคุยกับพระในวัด คนชอบเล่นหมากรุกก็ไม่คุยกับคน ต่อมาทางวัดมีการทำบุญสร้างหลังคาพระที่รู้จักกันจึงชักชวนให้ซื้อกระเบื้องก็เสียไม่ได้ซึ่งไป 1 แผ่น ต่อมาพระที่รู้จักกันก็ตายไปไม่มีเพื่อน จึงไปหาปลาตามลำคลองใกล้บ้านพายเรือไปเรื่อย ๆ แต่ปรากฏว่า ไปนอนตายในเรือเสียนี่ ภรรยาก็ตามหาเพราะเห็นว่าหายไปนานหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเรือก็ลอยไปเรื่อย ๆ หายไป 2 วัน ตาคนนี้ก็ฟื้นขึ้นมาจากความตาย สิ่งที่เขาตกใจและเชื่อมาก ๆ นั้นก็คือ นรกมีจริง แกเล่าว่า แกเดินไปพบพระที่รู้จักกันที่ชอบเล่นหมากรุก คนนั่นเล่นหมากรุกที่มีความร้อนเป็นไฟจับตัวไหนก็ร้อนแต่ก็ต้องจับเป็นแรงบังคับให้จับวางจับวางอยู่อย่างนั้น จึงทำให้รู้ว่า แม้เป็นพระก็ตกนรกได้ ที่นรกร้อนมากพระคนยังต้องเล่นหมากรุกที่มีเปลวไฟร้อน ที่นั่งก็ร้อน เป็นที่น่าทุกขเวทนา เมื่อตนเองเดินไปเรื่อย ๆ ก็มีเม็ดฝนตกลงมาแต่เป็นเม็ดฝนที่เหมือนเข็มและร้อนมากก็วิ่งหนีห่าฝนนั้น ทันใดนั้นก็มีกระเบื้อง 1 แผ่น มาปิดร่างกายอยู่ที่เหนือหัวตัวเอง ในจิตนั้นรู้ได้ว่า นี่คือกระเบื้องที่เราทำบุญกับวัด จำนวน 1 แผ่น จึงช่วยให้หลบเม็ดห่าฝนนั้นได้บ้างแม้จะไม่มิดชิดแต่ก็ยังดีกว่าต้องทุกข์ทรมานกายสังขาร ทันใดนั้นก็ฟื้นกลับคืนมาเมื่อรู้ตัวว่ายังไม่ตายก็รีบพายเรือจ้ำแจวไปหาภรรยา นี่เป็นอานิสงส์บุญที่ทำมาเพียงกระเบื้องแผ่นเดียวก็นำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ ด้วยอานิสงส์บุญ นี้ก็ไม่ต้องบอกใครเชียวล่ะตามที่ อ.เจน ได้แจ้งไว้แล้วนั้นค่ะ
ถวายพระแม่โพสพ ขอจ้างแถลงไขเพิ่มเติม เรื่องมีอยู่ว่า ระหว่างที่ อ.เจน กับคุณรุ้ง ไปเดินหาซื้อฉัตรกันอยู่นั้น ปรากฏว่า อ.เจน สายตาไปประสานกับวัตถุบางอย่างที่ทางร้านตั้งวางไว้ นั่นคือ รูปปั้นพระแม่โพสพ เมื่อมองจ้องไปก็มีเสียงบอกกล่าวว่า “ผู้ที่บูชาถวายพระแม่โพสพ ผู้นั้นจะได้ไม่อดไม่อยาก” การบุญครั้งนี้ต้องถวายพระแม่โพสพ อ.เจน เล่าให้ฟังค่ะ ฟังแล้วขนลุกเกรียวเลยดูสิค่ะ ดังนั้น บุญที่เราจะไปด้วยกันนี้เป็นบุญพิเศษเพิ่มเติมค่ะ
วิถีชีวิตของคนไทยบริโภคข้าวเป็นอาหารหลัก ดังนั้น ข้าวจึงผูกพันกับชีวิตคนไทยมานานนับหลายศตวรรษ “ข้าวคือชีวิต” คนไทยเชื่อว่า ข้าวเป็นสิ่งที่มีบุญคุณ มีจิตวิญญาณ มีเทพธิดาชื่อว่า “แม่โพสพ” ประจำอยู่ในต้นข้าว แม่โพสพเป็นผู้คอยดูแลต้นข้าวให้เจริญงอกงาม ถ้าผู้ใดได้ทำพิธีตามคติความเชื่อและบูชากราบไหว้แม่โพสพแล้วจะทำให้ผู้นั้นร่ำรวยอุดมสมบูรณ์ และข้าวสามารถให้คุณให้โทษแก่มนุษย์ได้ ในอดีตเราจึงได้เห็นรูปคุณย่าคุณยายยกมือขึ้นไหว้หลังจากอิ่มจากสำรับอาหารแล้ว เพื่อขอบคุณแม่โพสพที่ประทานข้าวมาให้อิ่มแต่ละมื้อค่ะ
ประสบการณ์ตรงกับพระแม่โพสพ สมัยก่อนนั้น อ.เจน ไม่รู้ว่าจี๊ดทำงานเกี่ยวกับอะไรมาที่ทำงานของจี๊ดก็ไม่รู้ แต่แล้วอยู่ ๆ อ.เจน ก็หันมาถามว่า พี่ทำงานเกี่ยวกับข้าวสารหรือเปล่าค่ะ นี่เป็นครั้งแรกนะค่ะที่หนูได้เห็นพระแม่โพสพ ด้วยตาเนื้อพระแม่โพสพมีหน้าตาสดสวยผิวสองสียืนถือรวงข้าว อ.เจน จึงรู้ได้ว่าเป็นคน อ.เจน บอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่หนูได้เห็นองค์คนจริง ๆ คนมาบอกกล่าวว่า ที่ทำงานของพี่ทำงานเกี่ยวกับข้าวสาร เหยียบย้ำข้าวสาร ทุกปีต้องทำการขอขมากรรมต่อพระแม่โพสพด้วย จี๊ด รับฟังก็ตื่นเต้นอย่างมากที่คนยังเมตตามาบอกกล่าวค่ะ
แต่ที่อึ้งกิมกี่มากไปกว่านั้น ก็เป็นเพราะว่า สมัยก่อนนั้นรู้จักกับ อ.เจน และคุณรุ้ง ใหม่ ๆ ไม่เคยพูดคุยเรื่องหน้าที่การงานกันเลยค่ะ คือรู้จักกันก็ไปทำบุญกันไม่ได้เล่าเรื่องส่วนตัวกันค่ะ เรื่องนี้จึงทำให้จี๊ด ยิ่งรู้ได้ว่า อ.เจน เป็นผู้ที่รู้ได้เห็นได้จริง จี๊ดไม่ได้บอกอะไรแต่ อ.เจน รู้ได้ค่ะ
นับแต่วันนั้นมา จี๊ดทำบุญใดก็ตามไม่เคยลืมที่จะกรวดน้ำอุทิศบุญให้พระแม่โพสพเลยแม้แต่ครั้งเดียว พอนานวันเข้า ก็เลือนๆ ไปบ้าง และเนื่องจากเจ้ากรรมนายเวรของจี๊ดเยอะมากอยู่กับ อ.เจน ก็ได้แจ้งทีละภพชาติเกือบจะ 20 ชาติแล้วค่ะ ทำเขามาเยอะ วันดีคืนดี อ.เจน ก็จะเห็นภาพกรรมเพิ่มขณะที่เดินผ่านหรืออะไรก็แล้วแต่ อ.เจน ก็จะบอกว่า พี่หนูเห็นภาพพี่เคยเป็น....(แต่ อ.เจน ไม่ได้เห็นกรรมของทุกคนเวลาอยู่ใกล้ ๆ นะค่ะ แต่เป็นเพราะว่า จี๊ดนั่งสมาธิบ่อย อ.เจน ว่างั้น) เมื่อภพชาติเพิ่มขึ้นจี๊ดก็กรวดน้ำให้เจ้ากรรมยาวขึ้น แต่ตัดพระแม่โพสพออกไปค่ะ อยู่มาวันหนึ่ง อ.เจน มาถามว่า พี่จี๊ดค่ะ เดี๋ยวนี้พี่ไม่ได้กรวดน้ำให้พระแม่โพสพแล้วหรือค่ะ อึ้ง อึ้ง ค่ะ จริงด้วย อ.เจน รู้ได้อย่างไรค่ะ อ๋อ คือว่า คนมาบอกหนูว่า เดี๋ยวนี้จี๊ดไม่ได้กรวดน้ำให้คนเลย รับทราบปฏิบัติ นับแต่นั้นมาจี๊ดก็ไม่เคยลืมกรวดน้ำให้คนพระแม่โพสพอีกเลยค่ะ จากเรื่องที่เล่าให้รับฟังกันนี้จี๊ดขอยืนยันว่า คนมีจริงทำบุญให้คนด้วยแล้วเราจะเจริญรุ่งเรืองค่ะ
งานนี้กินไม่อั้นแจกแล้วแจกอีกก็จะมี MK บนรถทัวร์มีแถมให้อีก อ.เจน กลัวไม่อิ่มตั้งโรงทานที่วัดเห็นว่าเป็นก๋วยจั๊บ โดยมอบเงินให้เจ้าหน้าที่ของวัดจัดการให้ไปถึงทำบุญเสร็จสรรพรับประทานได้เลยไม่ใช่ของวัดรับประทานได้ไม่ติดกรรมค่ะ



วัดที่ 2
วัดแห่งนี้ทำบุญ ทอดผ้าป่าสามัคคี / ห่มผ้าพระ / ถวายฉัตร อ.เจน จะทำการถวายฉัตร และห่มผ้าพระวัดที่ 2 วัดแห่งนี้เป็นที่แรกที่ อ.เจน มาเซอร์เวย์ และเป็นไปตามนิมิตที่ อ.เจน เล่าให้ฟังว่าได้เห็นภาพวัดนี้ในนิมิต มีหินงอกหินย้อยมากมาย มีห้องหลายห้อง และมีพญานาค จากการเดินทางไปสำรวจก็เป็นอย่างที่เห็นในนิมิตมีถ้ำ ก่อนทางเข้าถ้ำก็ไม่มีใครรู้ว่า เส้นทางที่จะเดินไปยังถ้ำนั้นเป็นทางแคบ ๆ เท่าคนเอียงตัวเดินเข้าไปเลยค่ะ แต่เมื่อหลุดพ้นจากบริเวณนั้นจะเป็นห้องถ้ำที่ใหญ่โตและโอ่โถงเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจมากค่ะ และตามที่ อ.เจน บอกว่าที่ถ้ำนี้มีท่านพญานาคอยู่นั้น อ.เจน ยังได้เห็นภาพย้อนไปว่าในอดีตมีปลาอยู่ในแอ่งน้ำด้วยค่ะ
ขออัพเดตล่าสุด มันยิ่งกว่านั้น เนื่องจาก อ.เจน ต้องเดินทางไปที่วัดอีกครั้งหนึ่งหลังจากลงเรื่องราวเชิญชวนทำบุญทริปนี้แล้ว แต่เพื่อเตรียมความพร้อมจึงได้ไปวัดแห่งนี้อีกครั้งและสำรวจถ้ำนั้นอีก แต่ในครั้งนี้ อ.เจน ได้พบท่านพญานาคที่เป็นผัวเมียกัน เอหรือที่เขาเรียกสุภาพว่า สามีภรรยากันล่ะ ไม่เข้าใจค่ะ ขอบอกว่าเป็นตัวจริงเสียงจริงไม่ใช่รูปปั้นแต่อย่างใด ท่านมาสื่อสารกับ อ.เจน โดยร้องเรียกให้ไปหาท่าน แต่ในเวลานั้น อ.เจน รีบมากค่ะ อ.เจน จึงสื่อสารกลับไปว่า เอาไว้สื่อสารคุยกันวันที่ดิฉันนำพาผู้คนมาแล้วกันค่ะ ซึ่ง อ.เจน บอกว่าหนูรีบออกมาทั้งไม่ได้คุยกับท่านเลยค่ะ แหม ถ้าอย่างนี้ละก็ คุณรุ้ง กับ จี๊ด ก็จะต้องหยุดพูดคุยเจรจากับท่านให้เป็นเรื่องเป็นราวชุดใหญ่จัดเต็มกันสะเลยเชียวค่ะ แต่นี่เป็น อ.เจน ไม่ต้องการจะสื่อกับท่านพญานาค 2 ตนนั้น จี๊ดละก็สุดแสนจะเสียด้ายเสียดายค่ะ



วัดที่ 3
ทำบุญ ทอดผ้าป่าสามัคคีร่วมสร้างวิหารทานต่าง ๆ ตามกำลังศรัทธาค่ะ อ.เจน บอกว่าที่วัดสุดท้ายเป็นวันที่เจริญและสวยงาม อากาศร่มรื่น ที่พบเวรวัดนี้ก็เพราะว่าระหว่างนั้นได้ตระเวนหาร้านอาหารตามสั่งไปด้วยในเวลาเดียวกัน จึงได้ไปพบวัดแห่งนี้ เมื่อพบเห็นแล้วก็เกิดปิติต้องการจะนำผู้คนมาสวดมนต์นั่งสมาธิที่วัดแห่งนี้ ที่สำคัญมาก อ.เจน สื่อได้ว่าที่วัดแห่งนี้เป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มีผู้คนล้มตายกันเป็นจำนวนมาก ดังนั้น พวกเราก็ได้ทำบุญมากันแล้วมากมาย สวดมนต์อุทิศบุญให้ดวงจิตดวงวิญญาณเหล่านั้นเขาจะได้ไปผุดไปเกิดปลดปล่อยดวงวิญญาณให้เขาได้พ้นทุกข์พวกเราก็ได้บุญไปด้วยค่ะ บุญจากการเมตตาจิต อ.เจน บอกว่า การอุทิศบุญ บุญนั้นไม่มีวันหมด เหมือนกับการนำเทียน 1 เล่ม มาจุด และจุดต่อ ๆ กันไปจนกลายเป็นเทียนหลายเล่มที่มีแสงเทียนจนเกิดแสงของเทียนจำนวนมากทำให้เกิดความสุขสว่างเรืองรองไปทั่ว เหมือนกับการนำหิงห้อยมาอยู่รวมตัวกันเป็นพลังแสงอันยิ่งใหญ่ค่ะ
(การสั่งอาหาร อ.เจน ก็ต้องคัดสรรว่า ร้านนั้น ๆ อาหารอร่อยหรือไม่ วัสดุประกอบอาหารมากน้อยสมราคาหรือไม่ และสะอาดถูกอนามัยหรือไม่ และทุกครั้งก็จะขนกล่องบรรจุอาหารนำติดตัวไปด้วยเกรงว่าทางร้านจะหากล่องบรรจุที่ไม่สะอาดค่ะ)
สำรวจเส้นทางมีความเสี่ยง การไปทัวร์บุญทุกครั้งทุกคนได้รับความสะดวกสบาย มีกิจกรรมดีดี มีการทำบุญที่ถูกต้องตามหลักพระพุทธศาสนา ที่ที่สำคัญอาหารการกินไม่ขาดตกบกพร่อง ทุกคนมักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอิ่มมาก ไม่ไหวแล้ว หรือบางคนก็จะมารายงานตัวว่าวันนี้ใส่กางเกงหลวมๆ มาด้วยนะ อิ่มบุญ อิ่มกาย ค่ะ
เบื้องหลังบุญสำเร็จหรือเบื้องหลังความอร่อยนั้น ก็ต้องฝ่าฟันค่ะ เรื่องอาหารเคยยกเรื่องให้ฟังแล้ว มาเล่าเรื่องของการเข้าวัดหาบุญกันดีกว่าค่ะ
จี๊ดขอตอกย้ำฝังหุ่นกันอีกครั้งว่า การไปทำบุญกับ อ.เจน นั้น ได้ทำการคัดกรองกันเป็นอย่างดีแล้วเพราะ อ.เจน มีญาณทิพย์ เริ่มเรื่องเลยก็แล้วกัน เรื่องมีอยู่ว่า การหาวัดแต่ละแห่งก็มีพระพระสงฆ์ทำผิด พระนักเลง เจ้าหน้าที่กรรมการวัดเป็นนักเลงข่มขู่ ลูกศิษย์วัดกินเหล้ามั่วสุม เข้าไปแล้วออกยากนะค่ะ การเดินทางไปหาวัดนั้นบางครั้งก็มืดค่ำครั้งนี้ก็เช่นกันได้ไปพบวัดแห่งหนึ่ง อ.เจน และลูกศิษย์ติดตามก็เดินสำรวจเป็นเส้นทางขึ้นไปบนเขา แต่พบพระคนนั่งอยู่ อ.เจน รู้ด้วยญาณวิถีว่าคนเป็นพระที่ทำพิธีไล่ของดำมนต์ดำและคนมีอาคมด้วย จึงกระซิบผู้ติดตามว่า ให้รีบเดินเดินไปก่อนค่อยว่ากัน การรีบเดินขึ้นไปนั้นปรากฏเป็นทางตัน จึงต้องย้อนกลับมาทิศทางเดิม แต่ปรากฏว่า พระคนนั่งดักรอเส้นทางผ่านกลับนั้นเสียแล้ว ตามมารยาทก็นั่งลงกราบก่อนผ่านคนไป แต่คนได้ใช้คาถาและน้ำมนต์สาดมาที่คณะเดินทางในวันนั้นเลยทันที อ.เจน รู้ คุณรุ้ง รู้ แต่ผู้ติดตามไม่รู้นี่ล่ะสิยุ่งกันใหญ่ เมื่อน้ำมนต์ลงมาปะพรมที่ตัว เรามาดูสิว่า แต่ละคนจะพูดว่าอย่างไรค่ะ
อ.เจน รู้แล้วว่าต้องโอนแน่ ๆ หนีไม่พ้น จึงใช้ญาณวิถีตนเองปกป้อง แล้วอธิษฐานจิตว่า “พุทธังสารณังคัสฉามิ พระพุทธเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า ธรรมมังสารณังคัสฉามิ พระธรรมเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า สังฆังสารณังคัสฉามิ พระสงฆ์เป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า ขอสิ่งของมนต์ดำที่จะตกต้องตัวของข้าพเจ้าให้พ้นลอดปลอดภัยในบัดเดี๋ยวนี้”
คุณรุ้ง ไม่แพ้กันหรอกค่ะ คุณรุ้ง ก็รู้ต้องปกป้องตนเองเช่นกัน จึงใช้สมาธิจิตปกป้อง แล้วอธิษฐานจิตว่า “สิ่งใดที่ที่ไม่ใช่คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าไม่ขอรับ ถ้าจะมาตกต้องตัวของข้าพเจ้า”
คุณมิตร เมื่อสังเกตเห็นแล้วว่า มีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับอาจารย์ทั้งสอง พนมมือแล้วพูดว่า “พระช่วยลูกด้วย ๆๆๆๆๆ” พูดอยู่อย่างนั้นในใจ
น้องเปิ้ล น้องไม่รู้อะไรเลยว่าเขาเกิดอะไรกันขึ้น เพราะน้องไม่ได้สังเกต ทุกคนในที่นั่นถามว่ารู้อะไรมั้ย น้องบอกไม่รู้ แต่หนูไม่อยากได้ จึงพนมมือ แล้วคิดในใจว่า “ไม่ได้อยากได้น้ำมนต์”
น้องเก่ง เหลือน้องเก่ง ที่ยังไม่มา เพราะวิ่งนำหน้าไปยังไม่กลับมาทุกคนคิดว่า ค่อยยังชั่ว เจ้าเก่งรอด แต่แล้วอยู่ ๆ ก็วิ่งหน้าตั้งกลับมาไม่รอดค่ะ คนเห็นว่าเป็นเด็กผู้ชายโดนซัดไปสะ 5-6 รอบ ทุกคนบอกว่าทำไมไม่รีบเดินเลี่ยงออกมาให้คนซัดน้ำมนต์อยู่ได้ คำตอบของน้องคือ ผมไม่รู้ครับ ก็เกรงใจผ้าเหลืองคนครับ จบข่าว
เสียดายจี๊ด ไม่ได้ไปด้วย ไม่งั้นคงมีเรื่อง ฮา ๆ มาเล่าให้ฟังกันเป็นแน่ค่ะ อ.เจน บอกว่า ของดำนั้นจะวนเวียนอยู่เป็นมวลสารอยู่รอบบริเวณนั้น แสงบุญของเราที่ทำบุญมามากช่วยได้ แต่ถ้าดวงตกแล้วช่วยไม่ได้ค่ะ ถ้าเกรงใจไม่ล่าถอยอาคมเต็มตัวจะฝังรูปฝังรอยอยู่ในตัวเราค่ะ
ผลของน้ำมนต์ คุณมิตร เบลอ ๆ ขับรถไม่ไหว อ.เจน ต้องขับรถเอง และนำพาทุกคนเข้าไปในโบสถ์เพื่อถอนสิ่งของดำที่ตัดตัวกันมา ปรากฏว่า ระหว่างออกจากโบสถ์ คุณมิตร เดินไปเหยียบ แมลงสาบที่วิ่งผ่านมาตายในทันที ขี้แตกตาย ทำให้คุณมิตร รู้สึกจิตตกมาก อ.เจน บอกว่า เป็นวาระของแมลงสาบที่ต้องมาตายคาเท้าคุณมิตร ก็อุทิศบุญให้เขาไปค่ะ ซึ่งคุณมิตร ก็เจ็บป่วยไปหลายวัน
ไม่เลือกวัดนี้ ด้วยเหตุประการฉะนี้ค่ะ ด้วยเกรงว่า บางคนชอบที่จะรับน้ำมนต์เสียเหลือเกินก็จะเป็นปัญหาใหญ่กันเชียวค่ะ ตามที่ดูดมานี้ก็เพียงจะบอกว่า ถ้าไม่ใช่งานบุญของ อ.เจน เราจะรู้มั้ยค่ะ ไม่รู้ได้แน่นอนค่ะ
จี๊ดขออนุโมทนาบุญกับทุกคนผู้บริจาคและผู้ร่วมเดินทางไปกับทริปบุญเสบียงสวรรค์ ครั้งที่ 31 วันอาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 เจอกันนะค่ะ

จี๊ดจ๊าด




ภาค 2 วันที่เดินทางไปทำบุญ (ทริปที่ 31 อาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559)
วัดแรก ทุกคนพร้อมออกเดินทาง เริ่มจากอาหารมือเช้าเจ้าเก่าชาววัง ระยะทางไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนักค่ะ พูดคุยกันแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ถึงที่หมายแล้ว อ้อ มีเรื่องฮา ๆ มาเล่า ก่อนถึงวัดแรกแวะปั๊มน้ำมัน อ.เจน รีบมาบอกให้จี๊ดช่วยซื้อขนมให้ตายาย 3 กล่อง จี๊ดก็ไม่รู้นึกว่าเป็นคนแถวนั้นที่แท้ อ.เจน ให้นำขนมนั้นไปวางที่ที่โต๊ะที่จัดตั้งไว้เรียบร้อยแล้ว จำนวน 2 โต๊ะ โต๊ะใหญ่ชุดของบวงสรวง โต๊ะเล็กเป็นอาคาวหวานของตายายเจ้าที่เจ้าทางที่วัด อะพิโถ ตายายที่ตายแล้วกลายเป็นเจ้าที่เจ้าทางเจ้าของทุ่งนาผืนที่นำมาสร้างเป็นวัดนี้ค่ะ
จี๊ดประทับใจทุกคนผู้ร่วมบุญตั้งแต่เงินโอนจำนวนมากคุณรุ้งได้แบ่งแยกให้วัดเท่าๆกันแยกใส่ซองไว้ต่างหาก และมารวมกับเงินทีรับบริจาคที่วัดอีกได้มากโขค่ะ ปลื้มใจกับทุกคนผู้มีจิตเป็นกุศล จี๊ดรับเงินก็อนุโมทนาบุญกับทุกคนไม่ว่าจะเป็นแบ็งค์ ใหญ่ เล็ก และหรือเหรียญเศษสตางค์ ล้วนมีคุณค่าในบุญกุศลที่สุดค่ะ ทำให้จี๊ดมีความปิติใจมาก จากสายตาอันแหลคมของจี๊ดก็ประมาณได้ว่า นี่เป็นการเก็บออมเพื่อการกุศล สำหรับแบ็งค์ใหญ่คนก็เป็นผู้ที่เสียสละคนหนึ่งที่ทำให้บุญนั้นได้สำเร็จเร็วขึ้นไปอีกสาธุค่ะ ปลื้มปิติใจประทับใจค่ะ บุญจากการทอดผ้าป่าสามัคคีถวายทำบุญค่าปูกระเบื้อง ค่าแรงช่าง รากฐานใบเสมา 8 ชุด และถวายพระแม่โพสพประดับเพชรพลอยสวยงาม
เหตุลมพายุหมุนที่ไม่ธรรมดา พิธีบวงสรวงที่จัดขึ้นนั้นเป็นเพราะ อ.เจน รู้ได้ว่า มีเหตุอันใดต้องทำอย่างนี้ ถ้าทุกคนสังเกตได้ก็จะเห็นเองว่า พิธีการอย่างนี้ อ.เจน ไม่ได้ทำให้เห็นบ่อยนักถ้าไม่จำเป็น และเชื่อหรือไม่หากผู้ใดอยู่บริเวณโต๊ะพิธี มีเหตุมหัศจรรย์เกิดขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อนั่นก็คือ มีลมพายุหมุนลูกเล็ก ๆ มาอวลอยู่โดยรอบ ลมพัดไม่หยุด จนทำให้ตัวของจี๊ดถึงกับเซไปนิดหนึ่ง นี่มันเกิดอะไรขึ้น ตอนนั้นก็กลัวว่าต้นบายศรีสองต้นนั้นจะล้มลงมา ชายผ้าคลุมโต๊ะปลิวไสวแต่สังเกตุได้อีกอย่างหนึ่งว่า ทำไมแสงแดดที่ดูเหมือนจะร้อนมากก็ไม่รู้สึกว่าร้อนนะค่ะ สิ่งที่แปลกที่สุดคือ จี๊ด คุณรุ้ง ยืนใกล้จึงได้รู้สึกว่ายืนอยู่กลางแดดทำไมไม่รู้สึกร้อนเลยค่ะ จี๊ดสงสัยมากหลังจากงานบุญคืนนั้นก็ได้มานั่งคุยกันถึงเรื่องนี้ นั่นแหละค่ะ อ.เจน ถึงเฉลยข้อข้องใจนั้น เป็นเพราะว่า เทวดา รุกขเทวดา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ท่านมาร่วมอนุโมทนาบุญกับพวกเราดีใจจัง ยังไม่พอค่ะ อ.เจน ยังบอกว่า พระแม่โพสพ ท่านเสด็จมาท่านยิ้มให้ค่ะ ใบหน้าของท่านเป็นสีเหลืองทอง สวยงามมากจริง ๆ จี๊ดก็อยากรู้เพิ่มไปอีก รีบซักถามทันทีใส่ชุดอะไรค่ะอาจารย์ อ.เจน หันมาพูดติดตลกว่า พี่แค่ใบหน้าของท่านมายิ้มให้เพียงแว็บเดียวพี่จะให้หนูดูถึงเสื้อผ้าด้วยนี่น่ะ จี๊ดก็มาคิด เอ่อ จริงของ อ.เจน ไอ้เราก็ละเอียดสะนะ มีผู้ร่วมบุญบางคนมาบอกว่าปลื้มปิติใจมากทำให้น้ำตาซึมค่ะว่าโชคดีที่ได้มางานบุญดีดีอย่างนี้ บางท่านไม่ได้รู้จักกันมาก่อนมาบอกว่าเอาเงินค่าทัวร์งวดหน้าไปเลยไปไหนก็ไม่รู้จองไว้ก่อนก็มีค่ะ จี๊ดก็ไม่กล้ารับเพราะว่าไม่ใช่ฝ่ายการเงินสะด้วยค่ะ
การถวายพระแม่โพสพครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดานะค่ะ จากที่จี๊ดได้เล่าให้ฟังข้างต้นค่ะ มีหลายประการอาทิเช่น เดิมเป็นทุ่งนาข้าวมาก่อนปัจจุบันกลายเป็นวัดไปแล้ว เจ้าที่เจ้าทางก็เป็นคนทำนาข้าวมาก่อน และที่สำคัญที่สุดผู้ร่วมถวายพระแม่โพสพจะไม่มีวันอดอยากในยุคที่ข้าวยากหมากแพงค่ะ แต่ก็อย่าประมาทในชีวิตอยู่เลยค่ะ
นี่เพียงวัดแรกก็ได้รับอานิสงส์ของบุญกันเสียแล้วนะค่ะ ก็ตามที่ อ.เจน พูดไว้นั่นแหละค่ะบุญที่พวกเราทำนั้นสำเร็จแล้วมีอานิสงส์บุญมากสุดยอดค่ะ อ.เจน บอกว่าอานิสงส์บุญนี้ไม่ว่าจะเกิดภพใดชาติใดก็จะได้เกิดอยู่ในบวรพระพุทธศาสนา ได้ศึกษาทางธรรม ได้ปิดอบายภูม ได้ลดหย่อนผ่อนกรรมหนักให้เป็นเบา เป็นผู้ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยโภคทรัพย์ ฯลฯ มากมายค่ะจำไม่หมดจริง ๆ ค่ะ



ที่วัดนี้เมื่อนับปัจจัยเงินเรียบร้อยแล้วก็ไม่แพ้กับวัดแรกเลยค่ะอนุโมทนาสาธุ ๆๆๆๆค่ะ เห็นมีคนมาบอกว่าก๋วยจั๊บอร่อยมั้กมาก เต็มที่ แบบสบายๆ แหมจี๊ดละก็อิ่มบุญจนไม่ได้ไปกินกับเขาค่ะ



วัดที่ 2 ที่วัดนี้ทุกคนลงจากรถก็คงยังงงงวยอยู่ว่า นี่วัดหรือถ้ำกันแน่ แต่เมื่อเดินเข้าไปอีกสักพักก็รู้สึกได้ว่าถ้ำแห่งนี้มีความสงบสุขซ่อนอยู่ในตัวของถ้ำเอง บรรยากาศดีเย็นสบายค่ะ คุณรุ้ง กับจี๊ดมีหน้าที่ที่ได้คือ ช่วยกันเร่งรีบห่มผ้าพระทั้งหมด 7 รูป โยงสายสิญจน์เข้าไปพระราชฐานส่วนในของถ้ำพญานาคค่ะ ภายในถ้ำก็จะมีห่มผ้าพระอีก 3 รูป ถวายฉัตร และทอดกฐินสามัคคีสร้างกุฏิสงฆ์ ก็ได้ปัจจัยไม่น้อยเลยค่ะมากใกล้เคียงกับวัดแรก
ความประทับใจอย่างหนึ่งที่ทำให้จี๊ดรู้ว่าบุญที่ทุกคนมาร่วมกันนั้นมีแต่ความสุขกายสุขใจรู้จักให้และแบ่งปัน หายากมากกับสังคมในปัจจุบันที่มีแต่ความแก่งแย่งชิงดี ผู้คนก็ไม่น้อยกว่า 600 คน เป็นไปได้อย่างไรสามารถจุคนภายในถ้ำนี้ได้ แม้แต่เจ้าอาวาสยังออกปากว่านี่เป็นประวัติศาสตร์ของทางวัดด้วยเช่นกัน อ.เจน ใส่ใจทุกคนมากว่าจะเลอะเปรอะเปื่อนเพราะว่าที่พื้นถ้ำสกปรก จึงได้มอบเงินให้เจ้าอาวาสเพื่อนำไปซื้อแผ่นพลาสติกมาปูพื้นให้เต็มถ้ำ ทำให้ในวันนั้นทุกคนสะดวกสบายถึงแม้ว่าจะเบียดกันมากก็ถือว่าทุกท่านเป็นผู้เจริญแล้วอย่างแท้จริงค่ะ เจ้าอาวาสท่านก็ดีค่ะจะคืนผ้าพลาสติกปูพื้นให้ ทาง อ.เจน จึงแจ้งท่านไปว่าถวายวัดเจ้าค่ะ ท่านจึงอนุโมทนาสาธุให้อีกครั้งหนึ่ง พระท่านก็ปิติ ผู้ร่วมบุญก็ปิติ เป็นบุญทั้งนั้นค่ะ
อ.เจน นำให้ทุกคนนั่งสมาธิ เมื่อพระสงฆ์ท่านพร้อมคนพร้อมก็ทำการทอดผ้าป่าสามัคคีสร้างกุฏิสงฆ์ ทำบุญห่มผ้าพระ ถวายฉัตรประดับเพชรพลอยสวยงามยิ่งนักแล้ว ด้วยบุญที่พวกเราทำจึงทำให้ท่านพญานาคมาอนุโมทนาบุญ โดยแปลงร่างจากพญานาคเป็นคนที่มีรูปร่างสวยงาม อ.เจน เล่าว่า ท่านคุกเข่าแล้วนั่งคุกเข่าและกราบในลักษณะลำตัวราบไปกับพื้นแขนทั้งสองข้างก็ยื่นไปข้างหน้าค่ะ จี๊ดฟังแล้วก็อดที่จะดีใจสุขใจประทับใจในบุญทั้งหมดที่ทำกันมาค่ะ

จี๊ดนั่งสมาธิที่นี่รู้สึกว่ามีสมาธิดีมากจริง ๆ ไม่อยากจะออกจากสมาธิเลยค่ะ และเชื่อว่าทุกคนต้องคิดอย่างนี้แน่ ๆ เลยค่ะ
เหตุการณ์ตอนที่นั่งสมาธิ ระหว่างที่เริ่มนั่งสมาธิไปได้สักพักหนึ่ง ปรากฏว่า จี๊ดได้ยินเสียงเหมือนเสียงเห่าหอนที่ลากยาวมาก ก็ไม่รู้ว่าจะทำเสียงอย่างไรให้ทุกท่านเข้าใจได้ อารมณ์ไหนดีนะ เอาเป็นว่าประมาณนี้นะค่ะ ประมาณเสียงของหมาหอนลากเสียงยาวแต่เสียงนั้นใหญ่กว่าหมา ฮ้าว..โฮ้ว.....เสียงยามมาก ซึ่งจี๊ดค่อนข้างมั่นใจว่าไม่ใช่หมาแน่นอนเสียงมันประหลาดมาก เมื่อออกมาจากสมาธิจึงหันไปถามน้องสาวว่าได้ยินเสียงเห่าหอนอะไรมั้ยน้องมันก็ทำสีหน้า งง งง ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรคิดว่าน้องนั่งหลับสมาธิไม่ถามต่อค่ะ
ระหว่างที่ผู้คนทยอยออกจากถ้ำ อ.เจน ก็หันมาเล่าให้ฟังว่า พญานาค 2 ตน แปลงร่างเป็นผู้ชายรูปร่างงามมาก และผู้หญิงรูปร่างสวยงามมาก นั่งท่าคุกเข่าแล้วแล้วยืดตัวนั่งพร้อมกับชูมือทั้งสองเขาแนบศีรษะแล้วหมอบกราบโดยการคืบแขนทั้งสองข้างไปข้างหน้าลำตัวขนาบกับพื้น ท่านบอกว่าท่านทั้งสองเป็นคู่รักกัน ท่านได้รับบุญกุศลจาก อ.เจน (มี อ.เจน ที่รู้ว่าที่นี่มีท่านพญานาค 2 ตน ตามที่เล่าเอาไว้ข้างต้นนั่นแหละค่ะ) ด้วยบุญนี้ท่านจึงแปลงร่างให้ อ.เจน เห็น ซึ่ง อ.เจน เล่าให้จี๊ดฟังว่า ตอนที่นั่งสมาธิกันนั่นแหละค่ะที่ท่านมา และก่อนที่ท่านแปลงร่างท่านได้ร้องออกมาเป็นเสียงที่ยาวมากเหมือนเสียงเห่าหอน อ.เจน เองครั้งแรกก็คิดว่าเป็นเสียงของหมาเห่าหอน แต่ในหูทิพย์นั้นเป็นเสียงอนุโมทนา สาธุ สาธุ สาธุ อย่างนี้ค่ะ
เมื่อออกมาเกือบถึงปากถ้ำ อ้าวมีผ้าเหลืออยู่ 1 ผืน หันไปเห็นพระพุทธรูปองค์หนึ่งยังไม่มีผ้าห่มพระ จึงแจ้ง อ.เจน ไปห่มผ้าพระกันก่อนกลับออกมาจากถ้ำ ในขณะนั้น ท่านพญานาคทั้ง 2 ท่านก็มาส่ง อ.เจน นะค่ะ อ.เจน เห็นเป็นอย่างนั้นค่ะ



วัดที่ 3 จี๊ดดีใจค่ะที่มีผู้ร่วมบุญสร้างวิหารทานต่าง ๆ ซึ่งได้ยอดเงินจำนวนมากพอที่จะช่วยทางวัดให้สามารถนำเงินไปใช้จ่ายได้ตามวัตถุประสงค์ค่ะ วันนั้นพวกเราทุกคนได้ทำการสวดมนต์ อิติปิโสฯ ด้วยกันตั้ง 9 จบ รวมทั้งได้นั่งสมาธิอีกด้วยก็น่าจะเพียงพอแล้วสำหรับบุญวันนั้น นี่ยังมีการเดินจงกรมรอบพระเจดีย์อีกสุดยอดค่ะ อ.เจน บอกว่า ตอนแรกก็ตั้งใจว่าเรียบร้อยแล้วจะไปกรวดน้ำ แต่เมื่อลุกขึ้นยืนเท่านั้นแหละได้เห็นยอดพระเจดีย์มีลำแสงสีทองสวยงามมาก และได้เห็นในญาณวิถีว่ามีพระธาตุบรรจุอยู่ ด้วย ยังไม่เสร็จพิธีการยังค่ะ พวกเรายังได้ไปทักษิณารอบองค์พระเจดีย์ 3 รอบ เมื่อ อ.เจน เดินไปจี๊ดก็วิ่งตามซึ่งก็งงกับอาจารย์อยู่เหมือนกัน เพราะ อ.เจน พูดขึ้นว่า สวดอิติปิโส แต่แล้วอยู่ดีดี อ.เจน ก็พูดขึ้นว่า เราจะเดินจงกรมกันค่ะ

อ.เจน จึงสอนการเดินจงกรม ระยะที่ 1 จำไว้นะค่ะนี่เป็นขั้นต้น เราสามารถนำไปปฏิบัติได้ “ยกมือขวาจับมือซ้ายไพล่หลังไว้ที่กระเบนเหน็บ กำหนด ยืนหนอ ยืนหนอ ยืนหนอ (3 ครั้ง) อยากเดินหนอ (3 ครั้ง) จะเดินก็คิดในใจว่า ซ้ายย่างหนอ (กำหนดจิตไปที่เท้าซ้ายในอริยะบทก้าวเท้าซ้าย กำลังย่าง...ย่างอย่างช้าๆ ...และเท้าลงเหยียบพื้น คำว่า หนอ ที่เท้าขวาทำเหมือนกัน กำหนดจิตไปที่เท้าขวาในอริยะบทก้าวเท้าขวา กำลังย่าง...ย่างอย่างช้าๆ และเท้าลงเหยียบพื้น คำว่า หนอ เดินต่อไปเรื่อย ๆ สุดทางเดิน ให้กำหนดยืนหนอ (3 ครั้ง) อยากกลับหนอ (3 ครั้ง) จนกลับมาอยู่ฝั่งตรงข้ามที่จะเดินกลับมาอย่างนี้ค่ะ และก็เริ่มเดินอย่างเดิมที่บอกไปนั้นแหละค่ะ
จำได้ว่าตอนที่ อ.เจน เปลี่ยนจากเดินสวดอิติปิโสมาเป็นการเดินจงกลม จี๊ดเบรกแทบไม่ทันนะค่ะ ตลกตัวเองอยู่เหมือนกันค่ะ อ.เจน เล่าให้ฟังว่า เสียงในหูทิพย์บอกให้ อ.เจน นำคนเดินจงกรม “เจ้ารู้หรือไม่ว่า คนเหล่านี้เดินจงกรมไม่เป็นเสียส่วนมาก” เมื่อเป็นเช่นนี้ อ.เจน จึงปรับเปลี่ยนเป็นการสอนเดินสมาธิแบบจงกรมค่ะ การเดินจงกรม ซึ่งจี๊ดก็ดีใจนะค่ะเพราะว่าได้สมาธิจากการเดินแบบเหมือนเดินอยู่บนก้อนเมฆเชียวค่ะ
เมื่อเรียบร้อยแล้วดิฉันจึงได้นำพาทุกคนไปกรวดน้ำโดยดิฉันเป็นตัวแทนเดินไปที่ริมแม่น้ำ การกรวดน้ำครั้งนี้ เพื่ออุทิศบุญให้เหล่าดวงวิญญาณจำนวนมากที่ได้ล้มตายในสถานที่สมรภูมิรบแห่งนั้นได้ไปผุดไปเกิดและได้ปลดปล่อยดวงวิญญาณให้พ้นจากความทุกข์ ซึ่งทุกคนก็ได้อานิสงส์บุญนั้นค่ะ



ทำบุญ 3 วัด เป็นบุญที่ยิ่งใหญ่ทั้งนั้นดิฉันถือว่าพวกเราได้สะสมเสบียงบุญไว้ไม่เสียดายที่เกิดมาอยู่ในบวรพระพุทธศาสนาแล้วค่ะ จี๊ดขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านผู้มีจิตศรัทธาร่วมบุญกับทริปบุญเสบียงสวรรค์ในครั้งที่ 31 อาทิตย์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559


จี๊ดจ๊าด

behamyw16

อนุโมทนาสาธุค่ะ